Rozdział 5

Obudziłam się w zupełnie naga, a obok mnie spał jeszcze Niall.  Dochodziła 6:50, więc musieliśmy wstawać. Potrząsnęłam lekko Niall'a by wstał, on tylko się przeciągnął i odwrócił w moją stronę.

 -Queen gdzie są moją ubrania księżniczko?- spytał

- poszukaj w tej białej szafie – odpowiedziałam wskazując na szafkę obok drzwi do łazienki.

Ubrałam się szybko w obcisłą mini sukienkę, tylko dlatego by zobaczyć reakcję Hope, kiedy zobaczy mnie dziś w szkole. Szczerze? To już miałam dość tej dziewczynki. Chłopcy się do Niej ślinią, a o mnie zapominają, a tak nie może być. Po zrobieniu makijażu i ubraniu się, poszłam na dół na śniadanie, gdzie siedział Niall i mój brat. Jedli chyba płatki, a mi służba zrobiła sałatkę owocową. Kiedy Horan mnie zobaczył,

zdołał wykrztusić tylko krótkie „wow”, więc wiedziałam że mu się podoba i każdemu w szkole również będzie.

O godzinie 7:45 przyjechała limuzyna jak zawsze. Panowała tam zwykła codzienna atmosfera - każdy się śmiał, z wyjątkiem Zayn’a i Harry’ego, co było dziwne, ale nie wnikałam. Domyśliłam się, że pewnie myśleli o tej laleczce - Hope.

Dojechaliśmy do szkoły i od razu poszliśmy na pierwszą lekcję. W Sali nie zauważyłam JEJ. Uśmiechnęłam się sama do siebie. Jednak po chwili spóźniona weszła Hope. Niestety wyglądała zajebiście; miała lekki makijaż, który pięknie pokazywał jej rysy twarzy, a jej strój, pomimo tego, że był zwykły dobrze na niej wyglądał.

- Dzień dobry, przepraszam za spóźnienie - powiedziała speszonym głosem w stronę P. Crable.

 -Dobrze… siadaj- odpowiedziała jej nauczycielka.

Każdy się na nią patrzył, nawet Niall. Źle się dla Niej to skończy. Dla Niego właściwie też.

Muszę porozmawiać z Eleonor, by zniszczyć, Hope życie w tej szkole. Od razu po wyjściu z lekcji widziałam jak wszyscy chłopcy z naszej paczki się na Nią patrzą! Tego nie mogłam już znieść.

Po drodze na dół spotkałam dyrektorkę, której nie za bardzo podobał się mój ubiór, ale skomentowałam to zwykłym "pff" i poszłam dalej z podniesioną głową do góry. Przecież byle jaka baba nie będzie mi mówić w co ja mam się ubrać i kiedy. Inne lekcje przebiegły szybko, teraz pora była na lunch. Niall przez cały czas patrzył się na Hope, w końcu się wkurzyłam wstałam i wydarłam się na całą salę.

-Niall co Ty sobie w ogóle myślisz?! Od początku dnia patrzysz tylko na Nią! Jestem dużo lepsza, od tego czegoś, więc po cholerę to robisz? Chcesz bym była zazdrosna?! Nie uda Ci się to! A z Tobą Hope się jeszcze policzę – na końcu mojego wywodu zwróciłam się centralnie do sprawczyni tego całego zamieszania, bo gdyby jej nie było wszystko było by jak dawniej. Patrzyła na mnie lekko speszona, zastygając w miejscu. Wyglądało dość zabawnie, gdyż jogurt, który otwierała zastygł w powietrzu. Wyszłam stamtąd, a Eleanor po chwili wybiegła za mną.

-Ale zrobiłaś tam porządek! Harry i Zayn byli źli, a Niall no… ten… wiesz, jaki jest… – dziewczyna lekko się do mnie uśmiechnęła dalej próbując nadążyć za moim tempem.

- Niall musiał się zasmucić- rzekłam uśmiechając się

Na lekcji siedziałam jak zwykle z Niall'em to zaczęłam do niego pisać jakieś liściki, chciałam rozmawiać, ale nie słuchał. Miałam go dość. Chciałam, aby się starł. Myślałam że będzie smutny, a on olał mnie. Miał mnie w dupie. Na przerwie, kiedy wyszłam z sali na schodach mnie złapał za łokieć.

- Posłuchaj Queen. Zachowuj się, bo mnie denerwujesz i nie tylko mnie. Nic mnie nie łączy z Hope rozumiesz? Więc nigdy więcej nie rób mi awantury przy szkole na jakieś twoje jebane zazdrości.

Pocałował mnie namiętnie na jej oczach, musiałam widzieć jej minę, jednak była niewzruszona.

- Ej misiaki idziemy -zawołała nas Eleanor.

Weszliśmy wszyscy na lekcję, czyli na matematykę. Oczywiście pani pytała, więc Thomas z Harrym wylecieli z lekcji, bo zaczęli się z nią kłócić na temat pierwiastków.

Podeszłam do tablicy i dobrze rozwiązałam zadanie, więc wyszczerzyłam się triumfalnie wracając do ławki. Widziałam minę tej nowej; patrzyła na tablicę jakby nigdy nie widziała równań i tych liczb, nie wiem, co to było, ale lekko mnie przeraziło. Przerzuciła wzrok na mnie i uśmiechnęła się pod nosem.

 Szybko odwróciłam wzrok. W ławce zaczęłam rozmawiać z Niall'em o tym, co się dziś stało, a przed Nami siedziała Eleanor z Lou, którzy jak zawsze trzymali się za rękę. Wyglądali można było uznać, że uroczo. Reszta lekcji minęła spokojnie, widziałam już tylko jak Zayn na jednej z przerw rozmawia z Hope, a na następnej Harry. Hmm… ja to sobie dobrze wykorzystam. Stanęliśmy przed szkołą czekając aż przyjedzie po nas samochód

-Ej Zayn o czym gadałeś z Hope?

- A co Cię to interesuję?- odwarknął - Zajmij się swoim chłopakiem lepiej…

- Może jednak uważaj na to, co mówisz? - odgryzł mu się Niall.

- Jak to gadałeś z Hope? Nic takiego mi nie powiedziała- Oburzył się Hazza

- Masz pecha Styles. Podobam się jej, nie zauważyłeś tego?

- Chyba w snach! – żachnął się loczek - Do reszty Cię pojebało, to ja jej się podobam! - zagotował się, myślałam że będą się już bili..

- My się tylko martwimy, bo Hope to nie Twoja liga. W szkole jest dużo lepszych dziewczyn od Niej, więc lepiej bierz się za tamte - powiedziała ze spokojem, Eleanor, a Lou ją po tych słowach objął

- Dobra przestańcie się kłócić, chociaż to jest bardzo widowiskowe. Ona nie jest z Naszej ligi, już by lepsza była Danielle - po tych słowach zabijałam wzrokiem Liam’a.- więc dosyć tej kłótni. Hope i tak nigdy nie będzie się z Nami zadawać.

-Nareszcie ktoś mądrze powiedział- odezwał się Thomas obdarzając mnie miłym uśmiechem- A wiesz Queen, że ja widziałem jak Twój brat rozmawiał dzisiaj z Hope?

- Gadałeś z nią?!- krzyknęłam razem z Zayn’em i Harry’m na niego

-Tak rozmawiałem, ale co Was wszystkich to obchodzi? -wściekł się Max, który dyskutował dotychczas z Louis’em.

- Wiele –warknęłam- Nie masz prawa się z nią spotykać

- Akurat ty niewiele masz do gadania w tej sprawie. Przepraszam Cię Louis, ale będziemy musieli znaleźć inne miejsce do rozmowy na ten temat.

- Spoko

Po czym odszedł.

- Limuzyna jedzie, nie jedziesz z nami?- Krzyknęłam za nim

- Spierdalaj

Wsiedliśmy do limuzyny

-A skąd Ty to możesz wiedzieć, że Hope nigdy z Nami nie będzie się zadawać? -odezwał się Louis

-Bo ona nie pasuje do Nas, spójrz na Nas i na Nią, to są dwa różne świata, więc uważam, że nie powinna.- cała limuzyna po jego słowach przestała się już odzywać.
 Kiedy już trochę jechaliśmy limuzyną, rozmawiałam z Eleanor byśmy razem poszły do mnie, mówiłyśmy cicho by nikt nie słuchał naszych rozmów. Pożegnałam się z Niall'em pocałunkiem,a Eleanor z Lou przytuleniem.
 -Dobra to słuchaj mnie teraz, mam dobre pomysły - od razu powiedziałam po wyjściu z limuzyny. 
-Oo jaki ? Pewnie coś na temat naszej koleżanki - zaśmiała się. Weszłyśmy do domu, a potem do kuchni i gosposia od razu zrobiła herbatę i sałatkę owocową. -To słuchaj mam kilka pomysłów by Hope sama chciała odejść ze szkoły
 -To opowiadaj- przerwała mi El 
-Plan pierwszy to wiesz możemy się z nią zaprzyjaźnić, lepiej ją poznamy i potem ośmieszymy - wyliczałam na palcach ile już wymieniłam 
-Nareszcie w naszej klasie nowa osoba to nabijania się.
-Drugi plan to poznamy jakoś jej przeszłość i wykorzystamy też przeciwko niej wiesz tak jak robią to w tych wszystkich dziwych serialach, trzeci plan skoro przyjaźnimy się z Harry'm i Zayn'em to co to dla Nas ich o nią wypytać ? 
-To jest łatwe, ale czy oni nam odpowiedzą szczerze? - Eleanor wydawała się jakby nie wiedziała z kim rozmawia, tak naprawdę postawmy sprawe jasno podobam się Harry'emu, więc mi powie takie rzeczy tylko będę musiała się z Nim umówić
- I to chyba ostatni pomysł, możemy Danielle się wypytać o nią, przecież się przyjaźnią, ale czy Danielle będzie chciała z Nami rozmawiać ?
 -Najlepiej wykorzystamy to wszystko już od jutra, też Nasi chłopcy mogą czegoś się od niej dowiedzieć -Nie, wole nie. I tak już miała przejebane u Niall'a bo robię mu awanturę,a co by było gdybym mu jeszcze powiedziała że ma z nią rozmawiać- byłam dalej zła na niego, po tym co ostatnio robił, chociaż to było tylko patrzenie się, a on mnie za to opierdolił, że ochrzaniam go za to. Zakończyłyśmy na tym temat Hope. Porozmawiałyśmy jeszcze chwilę na temat różnyc makijaży i Eleanor poszła do domu. A ja postanowiłam pomyśleć nad tym w co sie jutro ubiorę, popraować nad makijażem i ogólnie nad swoim wyglądem. Makijaż wychodził mi jak zawsze dobrze, jeszcze tylko spojrzałam na siebie w lusterku.